Vasko Popa (조영필 역)
불타는 손
불타는 두 손이 가라앉는다
하늘의 깊은 바다 속으로
그 손들은 별 하나 붙잡지 않는다
주위를 떠돌며
깜박이고 십자성호를 긋는
손가락으로 무언가를 말한다
누가 풀어낼 수 있을까
불길 속 손가락들의 언어를
손바닥을 엄숙하게 맞댄다
지붕마루의 형상으로
불타버린 채 떠나온
옛집을 이야기하는 것일까
아니면 어쩌면
이제 막 지을 생각을 하는
새집을 이야기하는 것일까
Burning hands
Two burning hands are drowning
In the depths of heaven
They do not grasp at the star
That is floating around them
And blinking and crossing itself
They are saying something with their fingers
Who can guess
The tongue of fingers in the flame
Solemnly they put their palms together
To signify a roof top
Are they talking of the old house
That they left burnt down
Or perhaps of the new one
That they are just thinking of building
Vasko Popa Selected Poems, translated by Anne Pennington, Penguin Books, 1969
ЗАПАЉЕНЕ РУКЕ
Две запаљене руке тону У небеску пучину Не хватају се за звезду Што око њих плови И трепће и крсти се Говоре нешто прстима Ко ће одгонетнути Језик прстију у пламену Склапају свечано дланове У знак слемена Говоре ли о старой кући Коју су спаљену напустиле Или можда о новој Коју тек мисле да граде
Note:
혹시 노을을 묘사하는 것일까? 블랙홀? 성운?